Vind jij dat mam lekker is?
Nee, niet echt. - Waarom?
Geen idee. Omdat ze niet mijn type is.
Vind je haar niet mooi? Zelfs al was ze niet onze moeder?
Elke mening is subjectief.
Misschien is ze mooi in universele zin. Wie weet?
Ik zeg enkel dat ik niet op haar val.
Denk je dat andere mensen haar wel lekker vinden?
Geen idee. Sommige mensen vinden McDonalds ook lekker.
Ik vind McDonalds lekker. - Juist, en mam blijkbaar ook. Dus...
Waar bleef je?
Heb je een zwaarlijvige parkeerplaatsminnaar gevonden...
om het familie-uitje wat aangenamer te laten verlopen?
Ja, ik ook. Zwijg en stap in de auto, Elliot.
Ben, wie heeft je daarvoor geld gegeven? - Pap.
Blijkbaar was haar toiletbezoek niet zo bevredigend.
Gordels. - Beginnen?
Oké en actie.
En, Lynn...
waar gaan we heen? - Naar Annapolis, Maryland.
En waarom gaan we naar Annapolis, Maryland?
Omdat mijn oudste zoon, jouw broer, gaat trouwen.
En hoe heet hij? - Dylan.
En komt zijn toekomstige bruid uit Annapolis?
Ja.
En hoe heet zij?
Ze heet Heather, Elliot.
En mag je die Heather Elliot?
Ze is heel lief.
Zeg, Lynn, jij hebt drie zonen, nietwaar?
En één dochter, jouw zus, Alice.
En heb je die, Alice uit een vorig huwelijk of uit het huidige?
Uit een vorig huwelijk.
En die Alice, woont die bij jou of bij je ex-man?
Ze woont bij ons, Elliot.
En die Dylanfiguur, laten we even op hem terugkomen.
Verblijft die ook bij ons?
Dat is niet grappig, Elliot.
Ik probeer niet grappig te zijn.
Ik probeer enkel de woonplaatsen van de kinderen vast te stellen.
Tja, ik heb er genoeg van.
Oké, misschien kunnen we daar later op terugkomen.
We komen later op niets meer terug.
Oké, dan gaan we gewoon verder.
Eens kijken. Die dochter, Alice, komt zij naar de bruiloft?
Waarom doe je dit, Elliot?
Waarom? Om de reis vast te leggen.
En het huwelijk. En de tijd met de familie.
Niet in geďnteresseerd.
Waarin? In het registreren van alles? - Nee.
Hoe weten we dan dat dit alles heeft plaatsgevonden?
Dat het gebeurt is? - Dat wat heeft plaatsgevonden?
Het huwelijk. Alles wat zich afspeelt rond een bruiloft.
Ze hebben vast een cameraman ingehuurd.
Waar, maar die graven nooit diep genoeg. - Elliot, ik heb genoeg...
Mam, kijk uit.
Zet die klere camera uit, Ben.
Taylor zei me dat mam en pap een huis voor opa en oma gekocht hadden.
Ik wil jullie beiden de komende 24 uur niet meer horen.
Meen je dat nu echt?
Denk je dat ik een grapje maak? Ik neem al je privileges af.
En jij bent echt bevoorrecht. - Dat geldt ook voor jou, Elliot.
Alice zal over drie dagen hier zijn...
en maak dit, alsjeblieft, niet nog moeilijker voor mij dan het al is.
Kom op. - En niet roken.
Je opa is nu al op sterven na dood.
Maar niet door te roken. - Dat maakt niet uit.
En zo dat je het weet, de laatste keer dat je ging afkicken...
heb ik hen gezegd dat je in Zweden zat.
Zweden? Wat?
Ik weet niets over Zweden.
Fantastisch.
Wat is er gebeurd? - Pap's hart vertraagde weer.
Is hij in orde? Leeft hij nog? - Hij maakt het goed.
Ga daar niet naar binnen.
Pa.
Ik kan niet zeggen dat de pacemaker zijn werk niet gedaan heeft.
Mam? - Hij is stabiel.
Mam, gaat het met je? - Ja, ik ben in orde. Maak je geen zorgen.
Ik begrijp het niet. Hij heeft een hartaanval gehad...
Nee, het was geen hartaanval. Zijn pacemaker reageerde op de Fentanol.
Dat vertraagde zijn hart.
Waarom nemen jullie hem niet mee naar het ziekenhuis?
Ik denk niet... - Waarom ga je niet uitpakken?
Ik weet dat u zich zorgen maakt, mevrouw. Maar hij is stabiel.
Hij maakt het zelfs goed. Hij moet het alleen wat rustig aan doen.
Morgenvroeg kun je zijn dokter opbellen om te vragen wat hij er van vindt, Doris.
Maar zijn vitale functies zijn goed. - Bedankt dat je gekomen bent, Jason.
Ik stel dat echt op prijs.
Is je vrouw al bevallen?
Nog twee weken.
Eerlijk, meiden, jullie moeder is echt een schat.
Gekkie.
Nogmaals bedankt. - Mag ik je iets vragen?
Als je zo'n Aderol inneemt als je 60 kg weegt...
loop je dan kans op een beroerte?
Wanneer gaan we eten? - Geen idee. Heb geduld.
Gaat het met je? Je ziet wat bleekjes.
Je hebt vitamine D nodig. Jij hebt dat artikel ook gelezen, Donna.
Het is niet dat ik ziek ben. Ik kom alleen niet veel in de zon.
Dus dat is in de mode, of zo? - Volgens mij is het zo'n gothding.
Nee, ik ben niet goth.
Maar je draagt altijd zwart. - Dat is goth. Hij is goth.
Brandon, is hij niet goth? Weet je nog toen hij 12 was en hij...
pantys aanhad onder zijn jeans?
Om je te bescheuren. Dat doe je toch niet meer, hč?
We hebben gebakken kip en gegrilde kip.
Het eten is er. - Het eten is er.
Het komt neer op de opwarming van de Aarde.
De temperatuurrecords. De heetste zomer was anders wel in de jaren '50.
Dat slaat nergens op. - Waar haal je dit vandaan?
Eigenlijk, de gemiddelde temperatuur op Aarde is sinds 1980 gestegen...
Wie is hij, Dougie Howser?
Nee, want Dougie Howser was een chirurg.
Ik schrok me dood toen ik die ambulance op de oprit zag staan.
Hij maakt het slecht. - Nietwaar.
Hij wil alleen niet de hele dag neerzitten met niets om handen.
Maar hij is een vechter, moeder. We hebben dit eerder meegemaakt.
Je kan hem nog niet eens vermoorden met een jachtgeweer.
Volgens de dokter klopt zijn hart nog maar voor 30 procent.
Ja, maar hij is opgewekt. - Dat is goed.
Gebrek aan lucht.
Ik wil alleen aan iedereen zeggen...
dat ik geweldige martini's maak.
Ga zitten.
Dat is het originele recept...
Wacht tot je Heather's vriendinnen ziet.
Je lul zal sterven zondag. In vuur en vlam staan.
Mijn lul zal sterven?
Ik zeg je, die teven zijn echt verrukkelijk.
Van de bovenste plank. Kutjes waar je van droomt.
Intrigerend.
Ik hoop dat je het niet erg vindt dat ik mijn neus wat in de lucht houd.
Nee, beter dat dan de griep die ik gisterenavond ben opgelopen.
Hoe bedoel je, Alice komt vrijdag pas?
Niets, enkel dat Alice hier vrijdag pas zal zijn.
Maar het repetitie-etentje is op zaterdag.
Dat weet ik, Bonnie, maar alles komt goed.
Kon ze niet vroeger komen?
Nee, ze heeft dingen te doen en nu hoeft Lee haar niet op te halen.
Rijdt Lee? Ik dacht dat hij een auto gehuurd had?
Bonnie, alsjeblieft, ik ben nog maar net hier.
Maak je niet zo druk, Lynn. Ik ben niet kwaad.
Willen jullie nu geen ruzie maken?
We maken geen ruzie. - We maken geen ruzie.
Dames, kunnen we geen vrienden blijven?
Wie zei dat ook alweer. Die agent. - Die zwarte.
Hij is blind.
De hond, Pinky Bones. - God zij dank.
Wat een cadeau van God.
Als die hond zijn kleren kon zien, stak hij zichzelf in brand.
Mijn ma heeft die kleren ontworpen. Ze gaat een zaak beginnen.
Dat heeft ze gezegd.
Volgens mij is het een goed idee. Ik probeer haar te steunen.
Dat is echt mode.
Dat is mishandeling.
Dat is het probleem met Lynn.
Alles draait om haar, haar gezin, haar problemen.
Het draait niet om haar maar om Dylan. Het is zijn bruiloft.
Maar hij wil haar en Alice toch op de bruiloft, niet?
En dan gaat ze naar een therapeut zodat ze met Paul kan praten.
Wie doet dat nu om met haar ex-man te praten?
Ik weet niet waarom je mij dit soort vragen stelt.
Omdat Elliot's dokter... - Nee, dat is er niet.
Dus niemand in je familie heeft een verleden met depressie of dwangstoornissen of...
Nee. - Waar komt hij dan vandaan? Mars?
Misschien wel.
Maar was pa's vader niet een soort...
Was dat geen alcoholist?
Ja, maar dat was... je weet wel.
is hij daardoor gestorven? - Nee, natuurlijk niet.
Hij...
Je weet wel, hij...
Wat? - Hij heeft zichzelf doodgeschoten.
Heeft hij zichzelf doodgeschoten? - Ja.
Dat vind ik anders wel iets.
Het waren andere tijden, Lynn. Dat was tijdens de crisis.
Toen hebben veel mensen zichzelf doodgeschoten.
Ik vond Zweden niet zo heel leuk.
Het was er ijskoud.
Echt? Je was daar in juni?
Ja, misschien lag het aan mijn vooroordelen over Zweden.
Het was vast psychosomatisch. Ik ben nogal ongerust.
Ik gebruik medicatie. - Dat weten we allemaal.
Onmogelijk.
Het zal raar zijn om mam's ex-man te ontmoeten.
Zal vast.
Ik heb zelfs nog nooit een foto van hem gezien.
Ik wel. - Hoe ziet hij eruit?
Beetje algemeen. Hij leek op TJ, die vroeger op ons oppaste.
Maar mishandelde Paul haar vroeger niet?
Ik denk van wel.
Ga je hem verrot slaan?
Waarom zou ik dat doen?
Geen idee. Omdat hij vroeger mam sloeg.
Ja.
Maar ik heb mam ook al geslagen.
Kom op.
Alice, weet je zeker dat je je goed genoeg voelt om te komen?
Nee, oké.
Ik vraag het maar.
Nee, dat komt wel goed.
Ik ga heel kalm met Paul praten.
Ik ga precies doen wat Dr. Marcus me gezegd heeft.
Waarom zouden we ruzie maken?
Het is enkel ik en Paul en die therapeut die we op internet gevonden hebben.
Maak je geen zorgen, Alice.
Precies.
Dat is het plan. Dat is alles.
Gast, ik moet poepen.
Donna, ga aan je vader vragen wat hij als ontbijt wil.
Kom mee. We gaan kijken wat pa wil.
Zeg hallo, pappa. - Hoi, schatje.
Pap, wat wil je als ontbijt?
Een kom leven. - Dat hebben we niet meer.
Ben je aan het huilen? - Nee, het is...
Weet je het zeker?
Ja. - Oké.
Wat wil je als ontbijt?
Pannenkoeken. Goed doorbakken.
Oké, kom mee.
Wie is de stinkende Pinky? Zeg hallo, stinkende Pinky.
Volgens mij heeft papa gehuild.
Kijkt hij naar 'De juiste prijs'? - Ja.
Dat komt door die reclame voor de thuisdefibrilator.
Daar wordt hij emotioneel van.
Heeft hij gezegd wat hij bij zijn ontbijt wil?
Ja, pannenkoeken. Goed doorbakken.
Heb jij gegeten? - Nee, ik moet me gaan klaarmaken.
Waarvoor? - Ik ga naar Paul toe.
Ik snap het gewoon niet. - Wat snap je niet, mam?
Volgens mij vraag je gewoon om problemen.
Ik snap niet waarom we het niet gewoon gezellig kunnen hebben.
Mam, ik... - En jij moet altijd in de soep roeren, hč?
Wat doe jij in mijn badkamer?
Ik ging net een tweetje leggen. - Een wat?
Een twee. Zoals een twee-twee wat rappers zeggen tegen een.22 pistool.
Maar trek er één twee af en je krijgt weer twee.
Zoals het cijfer.
Een tweetje leggen. Poepen.
Wat mankeert jou?
Ze hebben bij mij... - Dat weet ik ook wel. Ik ben je moeder.
Zijn het mijn genen? Zijn het mijn...
Ben ik een slechte moeder?
Daar was ik over aan het denken en...
Elliot en ik hebben allebei problemen, dus vroeg ik me af of het niet aan pa lag.
Maar Alice is ook naar de klote... - Niet vloeken Ben.
Sorry, zal ik niet doen. Maar...
de enige die normaal is, is Dylan.
En die heb jij niet opgevoed.
Dus, concludeerde ik dat het aan jou ligt. Jij bent de gemeenschappelijke deler.
Ik hou zo veel van je. Kom hier en geef me een knuffel.
Heb je je handen gewassen?
Oké, ga maar.
Ik kom eraan.
Tot ziens. - Tot ziens.
Ben, wil je dit naar je opa brengen, alsjeblieft?
Dit hele goed doorbakken pannenkoekengedoe...
Heeft hij nog maar sinds twee weken. Zijn hele leven wilde hij ze luchtig.
Nu wil hij ze zwarter dan de dame op de siroopfles.
Mam, je bent echt een meid uit het Zuiden.
Aan niemand zeggen dat ik dat gezegd heb.
Om het even. Je bent toch al dubbel zo oud als de mensenrechten.
Neem je blokje, Donna. - Het spijt me.
Was opa nog steeds aan het huilen toen hij daar naar binnen ging?
Geen idee. Hij was er niet.
Taylor, controleer de schuur. Nu.
Pa, waar ben je?
Oké, bloed. Naar het hoofd.
Opa?
Opa is niet hier. - Om het even.
Pappa, ben je hier binnen?
Het is goed. Sorry.
Hallo, Lynn. Ik ben Dr. Stanwick.
Aangenaam.
Kom binnen. - Bedankt.
Hallo, Lynn. Je ziet er fantastisch uit. - Bedankt.
Hallo, ik wist niet dat...
Natuurlijk, doe niet gek. Waarom zou ik niet hier zijn?
Je zei toch dat dit een familiecrisis was?
Ja, ik heb gezegd dat het dringend was. - Inderdaad.
Zullen we allemaal gaan zitten?
Zoals Lynn aan de telefoon uitgelegd heeft, gaat jullie zoon...
Onze zoon.
- Juist. Ik begrijp het.
Dylan en Alice zijn de kinderen van jou en Paul, Lynn.
Dylan heeft aan Alice gevraagd of ze het bruidsmeisje wil zijn...
op zijn huwelijk deze zondag. Klop dat?
Ja, dat klopt.
Alice heeft het op dit moment niet makkelijk dus...
dacht ik dat het misschien een goed idee was als Paul en ik...
wat problemen konden doorpraten voordat ze er op vrijdag is.
Papa.
Waar ben je?
Hoe is dit mijn schuld?
Ik heb mijn dochter al zeven jaar niet meer gezien of gesproken...
en ik weet niet waarom. Dat is niet wat ik wou.
Nee, Alice wilde dat. - Wilde Alice dat echt of...
is dat wat jij wou?
Want je hebt de laatste zeven jaar niets gedaan om de toestand te verbeteren.
Als dat de waarheid is, dan zal ik aan Alice vragen om dat uit te leggen.
Want ik wil dit, eens en voor altijd, oplossen en het vergeten.
Nee, dat is precies wat ik niet wil dat je doet.
Lynn... - Niet met zijn dochter praten?
Is dit een soort van plan om me hier te krijgen...
om me te zeggen dat ik niet met mijn dochter mag praten...
op het huwelijk van mijn zoon?
Misschien is dit niet meer aan jou om dat te beslissen.
Misschien is dat waar je bang voor bent.
Alice is oud genoeg om dat zelf te beslissen. - Inderdaad.
Dit is tussen mij en Alice, Lynn. Jij staat daar buiten.
Weet je, Patty, echt. Hier heb jij niets mee te maken.
Ik heb hier wel degelijk iets mee te maken. Ik ben haar stiefmoeder.
Hoe kun jij dat zijn als zij hem niet eens beschouwt als haar vader?
Dat is hij wel. - Helemaal niet.
Dat ben ik wel. - Ben je niet.
Als vader heb je bepaalde verantwoordelijkheden.
Ja, als moeder heb je die ook. - Oké, iedereen.
Ik snap dat dit emotioneel gevoelig ligt, maar...
laten we proberen op koers te blijven.
Ik denk niet dat Lynn wil zeggen...
dat wat Alice meemaakt jouw schuld is, Paul.
Goed, maar ik zou wel met mijn dochter moeten kunnen praten...
Klopt. - over wat er gaande is in haar leven.
Als mijn dochter door een destructieve fase gaat, dan wil ik helpen...
Wacht. Wat? Denk je dat dit een fase is?
Dat heeft hij niet gezegd. - Dus wel.
Dat bedoelde hij niet.
Ik probeer enkel mijn dochter te beschermen.
Van wie? - Van jou.
Wat heeft hij... - Dat heb ik net uitgelegd.
Jij geniet er echt van om dit gezin te proberen kapot te krijgen.
Is dat niet waar dit over gaat? - Is dat het verhaal nu?
Is dat het verhaal wat je aan iedereen vertelt, Paul?
Dat ik alleen met mijn dochter wou vertrekken...
en mijn zoon niet wou opvoeden?
Is dat wat je haar verteld hebt, toen je uithuilde op haar schouder?
Heb je het deel weggelaten waar je zei...
'Ga weg, Lynn en neem Alice met je mee.
Maar als je Dylan meeneemt, pak ik allebei je kinderen af'.
Wat heb je nog allemaal niet gezegd? - Ik zeg enkel dat ik van mijn dochter houd.
En blijkbaar weet zij dat niet, Lynn.
En dat snap ik niet.
Het kan me geen moer schelen wat jij begrijpt.
Want wat ik weet is dat mijn dochter zichzelf in stilte verminkt...
met een scheermesje en dat al zes jaar lang.
Wat begrijp je daar niet aan, zelfingenomen klootzak?
Papa.
Mijn God. Papa.
Wat doe je in vredesnaam hier? - Zeg dat niet.
Dat is deze maand al de derde keer.
Ik kan het gewoon niet meer aan.
Ben je dit aan het filmen?
Je behandelt me als een beest.
Tja, dat is wat er aan de hand is.
Het is of dit of het bejaardentehuis. Kies zelf maar.
Oké, jongens. Help me. - Ik ben geen beest.
Hopelijk ben je er klaar voor. We hebben zo veel gepland.
Brandon, hoe gaat het?
Heather ziet er mooi uit. Ze is veel afgevallen.
Ja, ze ziet er geweldig uit. - Ik heb vandaag Paul gezien.
Dat heeft pa me verteld. Hoe ging het?
Het ging best goed. Volgens mij boeken we vooruitgang.
Echt?
Ziet hij er niet geweldig uit?
Hoe lang is het geleden dat je hem nog eens zag?
Zes maanden. - Vier maanden.
Zes maanden?
Ik ben blij dat je nu een beetje tijd hebt om met je moeder door te brengen.
Patty blijft me steeds vragen of ik haar naar haar stoel breng.
Natuurlijk. Ik begrijp het volkomen. - Meen je dat nu?
Nee. Jij bent mijn moeder.
Dus toen kwam ik Lynn's kamer binnen...
Daar lag toch niets belachelijks, zoals een vibrator, of zo?
Dus ik doe de deur van de badkamer open...
en Elliot staat daar in zijn Adamskostuum.
Helemaal naakt en maakt zich op met Lynn's lippenstift.
Hoe gaat het?
Ik probeer een band te smeden met mijn familie.
Maar ze staan allemaal daar. - Ja, Ben. Dat weet ik. Bedankt.
Dus wat ben je dan aan het doen?
Niets, Ben. Ik doe helemaal niets.
Lijkt iedereen blij daarbuiten? - Ja, natuurlijk, pa.
Is het gras volgens jou ook niet wat te lang?
Nee, helemaal niet. De tuinarchitecten doen het geweldig. Maak je maar geen zorgen.
Het is mijn eigendom. Ik zou dat zelf moeten kunnen onderhouden.
Ja, maar het is goed dat je dat niet hoeft te doen, nietwaar?
Weet je dat Elliot nog niets tegen me gezegd heeft?
Wat? - Hij heeft niets eens gedag gezegd.
Elliot heeft het moeilijk. 17 is geen makkelijke leeftijd.
Ik snap niet wat er zo moeilijk is aan zijn leven.
Hij is knap, je hebt genoeg geld en hij gaat naar de beste scholen.
Uit die scholen smijten ze hem buiten. - Jullie zijn gewoon niet streng genoeg.
Jullie straffen hem niet hard genoeg. Hij moet weten dat er gevolgen zijn.
We straffen hem wel.
Elliot heeft een chemische onbalans in zijn hersenen. Dat is echt.
Hij is depressief, hij is dwangmatig, hij heeft het syndroom van Tourette.
Hij is altijd ongerust en heeft het moeilijk om zijn emoties te controleren.
Nu volgt hij therapie en gaat het een stuk beter met hem.
Als jij het zegt, schatje.
Zag je dat meisje? Die waar Brandon mee praat?
Het leven sluit je in, Dylan. - Nee, dit is gaaf.
Ga je dat steeds blijven herhalen? Dit is Peter Pan niet, hoor.
We kunnen allemaal in onze handen klappen en zeggen dat we erin geloven...
wat niet wil zeggen dat je voor heel je leven enkel seks mag hebben met Tinkerbell.
Tinkerbell is anders wel lekker.
Tinkerbell is heel klein. - Ja, Elliot.
Wat ga je later vanavond doen? - Geen idee.
Misschien houd ik wel een zuipwedstrijd met opa.
Elke keer als er een FOX nieuwsuitzending is, drinken we een glas pruimensap.
De eerste die moet gaan poepen verliest. Volgens mij ga ik winnen.
Als dat je gaat vervelen... - Onmogelijk.
Wij gaan naar een feestje. Kom mee.
Ja, goed. Ik zal het mijn ma zeggen. Vindt ze vast niet erg.
Ja, wij zijn hier wel weg over zo'n 20 minuten, dus...
Ja, ik moet me eerst wel douchen. Ik heb dat al een week niet meer gedaan.
Ja, neem een douche...
Was je haar en...
doe een beetje van je moeder's lippenstift op. Wat je ook moet doen...
zodat je klaar bent voor de avond.
Daar zit...
Daar zit meer achter dan... - Ik neem je maar in de zeik.
Het echte verhaal vind je vast geweldig.
Echt, ik neem je gewoon in de zeik. Ik zeg maar...
We veroordelen je niet. Je moet doen wat je graag doet.
Een hele grote vergissing.
Tegen wie heb je het? - Tegen je vader.
Vet. Ik denk eraan om vanavond uit te gaan met Brandon.
Ik bel je dadelijk terug.
Nee, het is tien uur.
En dan? - Hoe bedoel je?
Ik bedoel. Waarom mag ik niet gaan? - Omdat ik dat gezegd heb.
Omdat Brandon vijf jaar ouder is en ik niet wil dat je met hem optrekt.
Wat moet ik dan doen?
Rummikub spelen met jouw gestoorde familie?
Je zou wat tijd kunnen doorbrengen met je opa.
Geweldig, de kerel is net een klere zombie.
Wees niet zo gemeen, Elliot.
Sorry, mam, maar hij kijkt naar Fox-nieuws terwijl hij slaapt.
Dat is de definitie van zombie.
Heb je gedronken?
Nee, natuurlijk niet.
Heb je samen met Brandon drugs gebruikt? - Nee.
Ik zweer het.
Lieg niet tegen me, Elliot. - Ik lieg niet, mam.
Waarom ben je dan zo kwaad? - Ik ben niet kwaad.
Elliot, ik zweer het, als je een terugval hebt...
dan ga je terug naar Silver Hill. Ik neem geen risico's meer.
Ik heb geen terugval, mam. Wees nu eens niet zo'n kutwijf.
Zeg zoiets niet tegen me.
Beschuldig me dan niet van iets wat ik niet gedaan heb.
Schreeuw niet zo.
Waarom ben je zo'n kutwijf? Wat is jouw probleem?
Elliot, achteruit.
Waarom? Ik doe niets. - Ga achteruit.
Ik ben kalm. Ik doe niets. - Elliot, alsjeblieft, ga achteruit.
Klerewijf.
Nee.
Jack is lenig. Jack is snel.
Jack gaat onder de limbostok door.
Vrijgezellenfeestje. Dat wordt ongelooflijk.
Mijn fout.
Waar is Elliot heen?
Het is alleen zo eng.
Ben jij niet bang dan?
Ben je je er zelfs van bewust als het gebeurd?
Ja, maar...
het is net of er een schakelaar omgezet wordt...
en er iets binnen in me verkeerd loopt.
Maar waar komt het vandaan?
Want jouw reacties zijn zo extreem.
Het is gewoon niet normaal.
Het is alsof...
Het moment dat ik hier aankom...
moet ik liegen.
Waarom ik in Zweden was.
En moet proberen te verbergen dat ik problemen heb.
Zodat jij eraan kunt ontsnappen.
Ik weet het.
Het is net alsof ze je in die onderbroken fases van je leven zien.
Wat meestal gęnant is want opgroeien is zwaar klote.
En ze houden die vast.
En vertellen die als je bij hen bent.
Dat is omdat dat alles is wat ze hebben.
Ze kennen je niet, Elliot.
Dus, het enige wat ons bindt zijn die verschrikkelijke momenten uit ons leven.
Dingen die je wilde dat nooit gebeurd waren.
Dat is nu net wat je probeert te vermijden.
Je wilt niet dat Alice komt en omgaan met...
al haar jeugdtrauma's en je probeert...
hen uit te leggen dat dit wel eens slecht zou kunnen zijn...
maar ze begrijpen het niet. En dat zullen ze ook nooit begrijpen.
Dus raak je gestoord van jezelf...
en Alice verminkt zichzelf en ik...
Ik verander in Glenn Beck.
En...
ga je dit aan pa vertellen?
Ja, ik moet wel.
Maar blijven we graven tot... - Het is waar het hoort te zijn.
We gaan daar binnen en we willen... - Hallo, ik ben Lynn Helman.
Hoi, ik ben Fred, de ploegbaas. - Kan ik u ergens mee helpen?
Niet tenzij je weet hoe je een spies van vier meter in de grond moet steken...
zonder dat je het irrigatiesysteem kapot maakt.
Ben je net wakker? - Nee.
Volgens mij staat de tent niet op de juiste plaats.
Als we die verplaatsen en die kant opdraaien...
Lynn, wij hebben dit allemaal uitvoerig met Dylan en Heather besproken...
en ze hadden vorige maand je opmerking vast op prijs gesteld maar toch...
denk ik dat Fred en ik het wel aankunnen, nietwaar?
Zeker en vast.
Hoeveel jaren neem ik al bevelen van jou aan?
Vijftien jaar. - Verdomme, word ik oud?
Maar jij, aan de andere kant, bent nog geen dag verouderd.
Tja, ik kom je dan ook niet onder ogen zonder dat ik opgemaakt ben.
En wat is dat weer mooi zeg. - Jij bent een schatje.
Zo krijg ik het nog aan de stok met Paul.
Die pollen bezorgen me een migraine, denk ik. Ik ga maar eens naar binnen.
Ik zal je suggesties zeker aan Heather en Dylan doorzeggen.
Dat stellen ze vast op prijs. - Donna?
Mooie hoed, Donna. - Bedankt.
Ongelooflijk zoals ze hier zomaar binnenwalst.
lemand moest Heather helpen met de bruiloft.
Haar moeder heeft lupus. - Niet waar. Dat zegt ze gewoon.
Ze is chronisch vermoeid en we weten allemaal hoe dat komt.
Wat het ook is, ze kan er niets aan doen. Het is zo triest. Arme Heather.
Paul's bedrijf heeft die tent gratis opgesteld. Bespaarde hun een fortuin.
Al dat geflirt is zo ongepast en dat...
Tarzanpakje dan.
Lynn, jij hebt een badjas aan. - Ik ben net wakker.
Ik heb slecht geslapen vannacht.
Bijt niet zo van je af. Het kan niemand schelen.
Denk je dat Alice zelfmoord wil plegen?
Nee, natuurlijk niet. - Maar op een dag, denk je dat ze...
Nee, Ben.
Ze redt zich wel.
Zal dan wel.
Echt.
Ik vroeg me af...
Denk je dat autisten weten dat ze autistisch zijn?
Volgens mij hangt het af van hoe ernstig het is...
maar in de meeste gevallen denk ik van wel.
Ja, omdat...
ik weet dat ik een milde vorm van Aspergers heb...
maar ik dacht niet dat ik autistisch was.
Dat ben je zeker niet. Waarom?
Heeft iemand dat gezegd? - Ja.
Donna had het erover met Bonnie en oma.
Toen jij erbij was?
Ja, maar ze fluisterden. Ze wisten niet dat ik het kon horen.
Maar ik heb een heel goed gehoor.
Ik kan dingen onder de 20 hertz horen.
Ik snap gewoon niet waarom je de hele jurk terug moet ontwerpen.
Ik doe er gewoon mouwen aan, mam. Zo erg is dat ook weer niet.
Misschien niet voor jou. - Wat bedoel je daarmee?
Ik zeg enkel dat Alice zoals de rest wil zijn...
in plaats van op te vallen.
Weet je wat? Dit is niet bespreekbaar.
Doe nu niet zo geďrriteerd. - Zo doe ik ook niet.
Je bent kwaad, heb ik gelijk?
Het is fantastisch. We zijn allemaal zo blij.
Juist.
Joe wordt zwakker.
Ik heb een uitzending op PBS gezien met een hoop goede zangers...
Donna, alsjeblieft, wees stil. - Wat?
Paul. Dan hangt ze minstens 20 minuten aan de telefoon.
Ze doen dit om de paar... - Dat weet ik.
Ja, zo is Lynn.
Ik weet het.
Ja, klopt.
Wanneer? - Ik kan je nu wel vermoorden.
In dat geval, moet je maar binnenwippen. Dan zet ik een kop koffie voor je.
Goed. Dan zie ik jullie beiden heel snel.
Oké, Paul. Zeg de meiden gedag van me.
Ja. Tot ziens.
Mam?
Mam, wat heb je net gedaan? - Wat?
Heb je ze net uitgenodigd?
Doe je alsof je maar alsof of snap je het echt niet?
Wat snappen?
Hoe ik me daarbij voel.
En plotseling was er zoveel lawaai.
Het leek alsof iedereen op het schip zich het pleuris riep.
Dus ging ik de kamer uit, ik rende de trappen op...
helemaal naar het bovendek om te zien wat er aan de hand was.
En toen zag ik daar een vrouw staan.
Dus ik kijk naar haar en...
en plotseling besef ik dat dat Doris is die daar op mij staat te wachten.
Opa?
Gast? Is hij net voor de camera gestorven?
Daar maak je geen grappen over.
Sorry, het was niet mijn bedoeling om...
Vals alarm. Geen paniek.
Wat is er gebeurd? - Hij zag er echt dood uit.
Is er iets gebeurd met pappa? - Nee.
Ja, er is wel degelijk iets gebeurd. - Nee, er is niets gebeurd.
Er is iets gebeurd. We dachten dat hij dood was.
Elliot. - We hebben het gefilmd.
Wat heb je met hem gedaan, Elliot? - Niets, mam.
Wat doe je met die camera?
Hij was een verhaal over wereldoorlog 2 aan het vertellen...
en plotseling... - Had je het over politiek?
Nee, we hadden het niet over politiek.
Hebben jullie dat woord dan nog nooit gehoord?
Elliot, ga maar naar je kamer. - Mam, ik ben geen zes meer.
En ik heb geen kamer. Dit is mijn huis niet.
De laatste keer dat ik het hoorde, stond jouw naam op het klerepapier.
Jij bent een echte klootzak. - Sorry, dat had ik niet moeten zeggen.
Eruit. - Dat was één van die dingen...
Ja, ik ben op weg, mam. - Eruit.
Ben jij niet... - De pot op, Paul.
Die knul heeft wel manieren zeg. - Krijg de klere, Paul.
Het spijt me.
Wil iemand wat thee of koffie?
Ik hoef niet. Ze zien er lekker uit. Alleen niets voor mij.
Paul wil er wel eentje. - Ze zien er heerlijk uit.
Wacht tot jullie Alice zien. Wat een schoonheid.
En ze is nog slim ook. Echt bijdehand.
We zien er naar uit om met haar te praten.
Alhoewel Lynn dat niet zo'n goed idee vindt.
Dat heb ik niet gezegd, Paul. - Goed. Dan is er geen probleem.
Ik wil alleen zeker zijn dat Alice niet...
in een emotioneel licht ontvlambare omgeving verzeild raakt.
Het is een bruiloft, Lynn. Die zijn niet licht ontvlambaar.
Paul, volgens mij begrijp je niet hoe kwetsbaar Alice momenteel is...
en dat is niet jouw schuld.
De psychologie van zelfverminking is namelijk heel complex.
En ik denk wat Alice doet... deed, in haar geval...
Ze wou haar emotionele pijn omzetten in iets tastbaars.
Zoals een fysieke pijn.
Volgens mij begrijpen we dat wel degelijk.
Gewoonlijk draait zoiets om het zoeken naar aandacht.
Heb ik soms iets doms gezegd? - Nee.
Patty, kan ik... - Het is vandaag de dag in de mode.
Dat is het niet. - Ik denk dat...
Het kan me niet schelen wat jij denkt.
Ik probeer je enkel uit te leggen wat er aan de hand is met onze dochter.
En in haar geval gaat het volgens mij om het herwinnen van controle.
Over wat? - Over alles.
Ze heeft in haar hele leven nooit controle over iets gehad.
Onze scheiding, dat ze gedwongen werd om de zomer bij jou door te brengen.
Dat ze zonder haar broer moest opgroeien.
Alles. Ze kon dat zelf niet beslissen.
Maar jij had die wel.
Nee, mam, die had ik niet.
Zeg me of ik gek ben, want ik herinner het me niet meer.
Ik heb zoveel geblokkeerd dat ik niet meer weet wat waar is en wat niet.
De nacht voordat ik vertrok...
stonden we in de keuken en stond jij te roepen over iets.
Volgens mij was je je sleutels kwijt, of zo.
En Alice hield zich aan mijn been vast...
en jij stond daar te roepen en zij was doodsbang. Ze wou niet loslaten.
En je greep me vast bij mijn hemd...
en je sloeg me in mijn gezicht.
Je greep me bij mijn hemd vast en je sloeg me recht in mijn gezicht.
Zeg me, Paul...
is dat echt gebeurd?
Ja, dat is gebeurd.
Het moet vast goed voelen om zoiets te kunnen vertellen.
Opa, heb je mijn camera gezien?
Nee. - Daar is hij.
Vannacht heb ik niet geslapen, zoals gewoonlijk.
En ik lag te denken...
Dat was zo rond vier uur's morgens.
Sinds wij hier zijn, heeft er zich een hoop drama afgespeeld.
En toen dacht ik dat als we hierheen komen voor een begrafenis...
in plaats van een huwelijk...
we misschien wel met elkaar overeen komen.
Dan komt de vraag, wat wil dat zeggen?
En het enige wat ik kon bedenken...
is dat de dood een familie makkelijker bij elkaar krijgt dan liefde.
En daar gaat je hoofd van tollen.
Het is een walgelijk iets om te zeggen.
Echt waar?
Echt waar.
Ik weet dat het cynisch klinkt, maar...
9/11 bijvoorbeeld.
Ik weet dat ik jong was toen het gebeurde, maar...
Eerlijk gezegd, als ik erover nadenk...
was het misschien de enige keer in mijn hele leven...
waar ik me echt verbonden voelde...
met elk lid van mijn familie.
Net alsof een rare verbinding zich voor een moment onthulde...
En ik weet dat die er nog steeds is. Dat bedoel ik niet.
Ik vind het gewoon raar dat er iets ergs moet gebeuren...
om dat naar boven te brengen.
Misschien is dat gewoon de manier waarop je opgevoed bent.
Ik ben mezelf en mijn omstandigheden.
Heb je het gehoord van Alice?
Ja, ik vind het rot voor haar - Blijkbaar is het erg.
Dat is zoiets bizars om jezelf aan te doen. Ik snap het niet.
En nu naait ze mouwen aan haar jurk. Dat is zo akelig.
Lynn zegt dat het de anorexia van deze generatie is.
Anorexia begrijp ik. ledereen wil er goed uitzien.
Maar dit is gewoon smerig. - Inderdaad.
Jij of je vrienden doen het toch niet, hč? - Nee, natuurlijk niet.
Zie je? Is niet iets generatiegebonden. - Dat heb ik ook niet gezegd, Lynn wel.
Ik hoop gewoon dat ze er goed uitziet. - Dat maakt misschien niets meer uit.
Waarom? Wat weet je? - Wat bedoel je?
Lynn zei iets dat ze Alice niet in deze omgeving wou hebben.
Dit is erg. Daar word ik zo kwaad van. Hoe kan ze zoiets doen?
Wat doen? - Alice komt niet naar de bruiloft.
Wat?
Dat staat mogelijk nog niet vast.
Ze wil alle aandacht omdat ze net is als haar moeder.
Wie heeft gezegd dat ze niet komt?
Volgens Donna heeft Lynn dat gezegd. - Niet waar.
Hoe kan ze niet komen?
Wat is er?
Hoe kan ze niet komen?
Hoe kan ze haar broer's bruiloft verpesten?
Wat mankeert jou? - Wie zegt dat ze niet komt, mam?
Je moet haar zeggen dat ze ophoudt met al dat gezever.
Dit gaat niet om haar maar om Heather en Dylan. Het is hun dag.
Dat weet ik. Ze komt wel. Wie zegt dat ze niet komt?
Wat maakt het uit wie dat gezegd heeft, Lynn. Het is gezegd.
Je zou haar hebben moeten zeggen dat ze haar vader moet opbellen...
en dit allemaal moest oplossen. Nu is alles verpest. Goed dan.
Hallo, allemaal.
God zij dank. Hoe gaat het, Alice?
Hoe gaat het met jou? - Goed.
Mam.
Ik voel me goed. - Je ziet er goed uit.
Bedankt. - Ik wacht niet om je een knuffel te geven.
Dank je dat je er bent. - Wat is er aan de hand?
Met al de voorstelling...
In de naam van opa's ongrijpbare God...
En hoe gaat het op school? Heb je een vriendje?
Vast wel want je bent ook zo knap. - Valt wel mee. Ik...
Bonnie, het is zomer.
Donna, wil je het gebraad aangeven? - Natuurlijk.
Geen vriendje? - Nee.
Er moet toch iemand zijn. - Nee, ik kan dat...
Nee, doe ik wel.
Donna, hou op. Ze kan eten net zoals iedereen.
Je zult er vast snel eentje vinden.
Dat je je sleutels verloren was, of zo.
Maar je stond tegen me te roepen en Alice hield mijn been vast.
En ze was doodsbang. Ze wou niet loslaten.
En toen pakte je me bij mijn hemd...
Sorry, dat was een slecht idee. Ik dacht er niet bij na.
Zit jij nou te huilen?
Volgens mij heeft Alice dat etentje goed doorstaan.
Ja, zij en Dylan lagen in een deuk over dat pakje van die hond.
Ik weet alleen niet wat ik met Paul moet aanvangen.
Dat is een lastige.
Ik snap de aantrekkingskracht ervan niet.
Van Paul? - Nee, de cowboyhond.
Luister je wel naar mij? - Ja, natuurlijk.
Ik kan gewoon die hond niet vergeten. - Probeer het, Lee.
Hij heeft zelfs holsters en...
en hij had een broek aan.
Ik ben er vrij zeker van dat onze oma psychopatisch is.
Nee, ik meen het. Dat moeten we verder onderzoeken.
Volgens mij moet je daar je thesis over schrijven.
Noem het, 'Het hart der duisternis 4'.
Een thesis heeft niet zo'n poëtische titel.
Is ook weer waar.
Waarom heb jij in vredesnaam drugs bij je, Elliot?
Je bent pas drie maanden voor de vierde keer afgekickt.
Alice, weed is geen echte drug. Het is zoiets als een teddybeer.
Of een hagedis.
lets anders gebruik je niet? - Natuurlijk niet.
Serieus, Elliot, je joeg ons de stuipen op het lijf.
Ik zweer het.
Wil je nu echt een discussie over zelfdestructief gedrag, Miss verminking?
Nee, het was niet goed. Je was echt goed verkloot.
Dat weet ik. Ik begrijp het.
De zware dingen gebruik ik niet meer.
Ik gebruik gewoon de normale tienerdrugs.
Ik zie lepels...
koffielepels...
vorken...
dessertvorken...
maar een mes is er niet te zien.
Echt? - Ja.
De messen zijn gemigreerd.
Misschien maakt oma het huis veilig voor opa.
Denken ze nu echt dat het hebben van een botermes mijn probleem is?
Meen je dat nu? Natuurlijk denken ze dat.
Oma Baker heeft zelfs al jouw ladyshave vervangen door ontharingscrčme.
Er moet onmiddellijk een ambulance komen naar Overlook Drive, nummer 9.
Ja.
Raak hem niet aan.
Ja, hij ademt nog steeds. Bedankt.
Maak je geen zorgen. Dit gebeurt soms.
Gebruik je drugs?
Wat?
Heb je iets ingenomen?
Ja.
Wat dan?
Fentanyl.
Wat is Fentanyl?
Zoiets als morfine, alleen 81 keer sterker.
Ben je bang om dood te gaan?
Elke seconde.
Elke dag.
Het slaat nergens op.
Ik weet het.
Hoe voelt het aan?
Voor het geval je moeder het niet gezegd heeft. Ik ben er niet op het repetitie-etentje.
Ik ben in het ziekenhuis met je opa.
Waar is Paul?
Het lijkt erop dat hij niet hier is. - Waarom niet?
Hoe moet ik dat weten? - Ik vind het gewoon raar.
Wat als hij een auto-ongeval gehad heeft? - Ben, hou je kop.
Al goed.
Waar is jullie zus? Waar is Alice?
Lee, wil jij gaan kijken waar ze blijft? Ik heb hakken aan.
Waarom heb je geen hemd aan? - Hoe bedoel je? Dit is een hemd.
Nee, dat is het niet. Dat is een sweater. Dat is een hemd.
Waarom duurt het zo lang? Ben je klaar?
Wat zeg ik tegen hem, pa?
Tegen wie?
Paul. Wat zeg ik tegen hem?
Waar moeten we over praten?
Ik snap best dat dit niet makkelijk is, maar...
Hij zal je waarschijnlijk...
vragen wat je zo allemaal doet en dat zeg jij hem dan en...
dan vraag jij hetzelfde en dat bouw je dan uit.
Het is een repetie-etentje, niet het Camp David verdrag.
Heb je het warm? - Ik voel me goed. Absoluut.
Goed je te zien, Paul. - Lee, goed je te zien.
Jullie zijn zo gegroeid.
Ik wil er ook één. - Paul, hoe gaat het?
Ik heb er één.
Hoe gaat het? We hebben elkaar kort gezien...
Ik weet niet of je dat nog weet maar op mij maakte het indruk.
Alice, als jij op je gemak bent...
dan ga ik nu die twee vrome meiden nu onteren...
met mijn meningen over de huidige staat van de georganiseerde religie...
en die zijn controversieel, Paul. Wees daar maar zeker van.
Sorry, hij heeft problemen.
Dat is wel duidelijk.
Die heb jij niet?
Jij bent helemaal volwassen. - Ja.
Dat is ongelooflijk. Het spijt me dat ik dat gemist heb.
Maar, bedankt voor het komen. Dat betekent veel voor iedereen.
Ja, Charlie en Sam...
Ik herkende ze amper. Ze zijn zo groot geworden.
Ze vragen constant naar je. Waarom woont Alice niet meer bij ons?
Herinneren ze zich dat zo? Dat ik's zomers daar was?
Ze denken toch niet dat ik daar woon.
Nee, zoiets specifieks is het niet. - Waarom denken ze dat?
Ze waren klein en jij was de grote zus.
Het ligt in het verleden en daar hoort het te blijven.
En hopelijk is alles vergeven.
En die studie? Is dat iets interessants?
Ja, het is interessant.
Het gaat over ontwikkeling van kinderen.
Dan zorg je voor baby's, een kinderarts of...
Nee, het gaat meer over psychologie. - Psychologie. Ja, natuurlijk.
Dat moet je wel van je moeder gehoord hebben.
Wat dan?
Je weet wel, het verhaal van Lynn.
De therapeut en alles.
Dat was zij niet alleen.
Is iedereen aanwezig?
Oké, wil je naar binnen gaan?
Dat klopt. Ik ben hier.
Geweldig, jongens Nu gaan we splitsen.
Perfect, dank u.
Ik ben hier, schatje. Deze kant op, goed zo. Dat was geweldig.
En nu, als de bruidegom zijn moeder naar haar plaats kan brengen?
Dylan, heb je het haar niet verteld? - Wat moest hij vertellen, Lyn?
Ik bedoel, denk je dat je weer kan verschijnen...
in zijn leven, heeft ze je daartoe gedwongen? - Eigenlijk...
Nee.
Het is gewoon, dat...
zij is mijn moeder, Patty.
Heb jij niet gezegd, dat ouder zijn, enige verantwoordelijkheid vereist?
Toch?
Ik was degene die hem naar school bracht.
Ik was het die hem naar bed bracht. Ik streelde zijn rug als hij nachtmerries had.
Ik waste zijn kleren. Jij niet.
Ik was er altijd voor hem. Jij niet.
Patty, laten we even wat frisse lucht halen. - We zijn buiten, Paul.
Goed, hou je er buiten.
Laten we even kalmeren.
Het spijt me.
Ik zeg het je, Lee Nu gaat ze op oorlogspad.
Het verdomde oorlogspad.
Hoe gaat het daar, Elliot?
Ik heroverweeg de symbolische aard van de stoel orde.
Hier komt het Helman's gebrek aan eqailibrium, familieleden...
catalist zoals gele cake...
om ons van een gevecht te houden. Dat doen we het op een podium.
Dit is woede, dit is woede, dit is een wrede woede.
De beesten feesten.
Dieren in de kooi - Pak ze.
Geen politie in de straat, weerhoudt ons niet van beroven.
We verkloten het.
En geen gelukkig eerlijk gezin, zal mijn relatie goedkeuren.
Rechterhand omhoog, 17 keer "sieg heil' voor de 'Helman's Natie'.
Vet, Elliot.
Helemaal uit de MIC, rechtstreeks naar Annapolis...
om het te gaan maken. Je won, mijn God.
Teven, ze maken mijn jongeheer helemaal gek, man.
Ze zijn bijna twee meter. - Mijn God, kijk die dan.
Ze is een volbloed. Ze heeft klasse.
Ik wed dat ze zwarte satijnen lakens heeft.
Een vliegveldbaan, om mijn vliegtuig in te parkeren.
Mijn lul wordt er vochtig van.
Je weet niks van hoe je ze moet pakken.
Jawel, ik heb een boek onder het bed van mijn moeder gevonden...
alles over de G-spot.
Ik heb het op een paar teven getest. Zij vonden het heerlijk.
Weet je, waarom ik zeker weet dat je nu uit je nek lult.
Dat doe ik niet, maar hoe dan?
Als je moeder wist, waar haar 'G-spot' zou zitten...
hoefde ze geen kostuums voor honden te maken.
De lul, man. - Echt, begrijp je dat?
Waar lachen jullie om?
Sperma. - Hou je mond, Ben.
Hé, Elliot.
Het is je maar geraden dat je morgenavond met mij danst.
Dansen is niet mijn ding.
Dat is niet waar. Je kunt de Macarena dansen.
Echt waar, Elliot? - Nee, je weet niet wat je zegt, Ben.
Jawel, omdat ma het jou geleerd heeft, en jij mij. Je was goed.
Weet je nog?
Jullie weten van mijn broer Ben, dat hij zwaar autistisch is?
We praten er niet veel over, want als je praat over autisme...
tegen de achterlijke, dan krijgt hij geen zelfvertrouwen en dat is slecht.
Toch, Ben? Dat is toch juist?
Samantha, wil je een sigaret? Je rookt niet?
Het maakt je veel aantrekkelijker. Zeker weten.
Mijn God, dat is toch zo'n teef.
Het is beter om te inhaleren, het is beter om... - Kijk uit je jurk. Mijn God.
Is hij in orde? - Hij is in orde.
Ik zeg je, er is geen beter bier dan dit Michelob Ultra.
Bijna nul koolhydraten. Wat zeg je daarvan.
Interessant.
Is hij wel in orde?
Hij is in orde.
Het wordt voor ons gemaakt in Indiana en, en het...
geld is... - De afspraak met GM was dat voor de carrosserie?
Ze zien er niet hetzelfde uit. - Zirconia's zien er allemaal hetzelfde uit.
Ik weet het, maar ik heb het over... - Het is status? Ik begrijp dat niet.
Weet je, het is interessant.
De meeste mensen denken, dat toen 'Rock and Roll' insloeg...
er niks anders was. Dat is niet waar.
Want, wat de meeste mensen niet meer herinneren dat er een soort...
vreemde tijd was, drie of vier jaar, toen alles bij elkaar kwam.
Je had de Perry Comos, Bill Haleys en Pat Boone.
En er waren mensen als Jill Carr, weet je nog?
Nee. - Jawel...
want ik speelde dat liedje voor jou 'Make Like A Bunny Honey'.
Ik ga en bel oma, en ik kijk hoe het met iedereen gaat in het ziekenhuis.
Vertel ze dat we voor ze bidden.
Luister, ik wilde zeggen...
ik denk dat we verkeerd zijn begonnen bij het huis.
En, alles wat ik je wilde zeggen was, dat ik je erg gemist heb.
Dat wij allemaal je hebben gemist.
Je moeder zei, dat je je niet lekker voelde, dus ik wist niet wat ik kon verwachten.
Na alles wat je gehoord hebt, hoop ik dat ik je niet teleurgesteld hebt.
Mij teleurgesteld? Nee.
Wat bedoel je daarmee?
Sorry, ik ben gewoon een beetje vreemd.
Dylan vertelde dat je hem een grote promotie hebt gegeven. Dat is erg aardig.
Hij heeft het verdient. - Ja.
Hij doet het geweldig, maar hij moet ergens naartoe werken...
zoals jij. - Ja, dank je.
Ik moest een tijdje vrij hebben, maar, ik studeer nu twee keer zo hard..
sinds september, zodat ik op tijd kan afstuderen.
Dat is goed. - Ja.
Ik ben zo blij dat je eindelijk iets gevonden hebt.
Ja, ik vind het echt geweldig, weet je?
Ik voel op die manier dat ik iets te bieden heb.
Alice, ik weet dat jullie allemaal denken...
dat ik niet alles begrijp.
En misschien hebben ze gelijk.
Maar ik wil het wel begrijpen. Echt.
Dank je, Paul.
En je weet, dat als je me ooit wilt bellen, of gewoon wilt praten...
als je niet lekker in je vel zit. Ik wil het contact niet weer verliezen.
Als je dat wilt.
Ja. Ik bedoel, dat zou ik graag willen.
En misschien kunnen we ook, samen lunchen...
of wat dan ook.
Ik bedoel, misschien kan het...
misschien, kan het alleen ik en jij zijn.
Zij is mijn vrouw...
Alice.
Ik weet het.
Neem me niet kwalijk, barman. - Ja?
Kan ik drie, dubbele shot's krijgen van uw beste whisky, alstublieft.
Hoe oud ben je?
Ik ben 17 jaar oud, dit is mijn familie en dit is hel.
Ik smeek je. Toon wat sympathie.
Alice wordt hysterisch op de parkeerplaats. Geef me mijn tas.
Neem de kinderen mee. Ik moet plassen.
Drink je erg vaak? - Alleen als ik drugs gebruik.
Maar, wat ik zou zeggen is dat...
mijn moeder, echt degene is die Dylan heeft opgevoed.
Niet jouw moeder.
Ik bedoel dit niet verdedigend. Het is gewoon de waarheid.
Wat ik eigenlijk wil zeggen, is dat...
ik het nogal respectloos van haar kant vind...
dat jouw moeder, Dylan dwingt haar te kiezen om samen naar het altaar te lopen.
Dus, ja.
Wil je iets hilarisch horen?
Tuurlijk. - Weet je het zeker?
Het lijkt erop dat je klaar bent.
Wat? - Het lijkt erop dat je klaar bent.
Wacht, wat?
Kom eruit, Lynn. - Waarom?
Kom uit de wc, Lynn.
Oké, maar... - Mijn God, daar ben je.
Ik heb je overal gezocht.
Je zult nooit geloven, wat Elliot me zojuist verteld heeft.
Hij is zo arrogant. En daarnaast is hij een alcohol, drugs verslaafde.
Hij bestelde een drie dubbele shot van 'wat dan ook' en ik zei...
drink je veel? En hij zei: 'Ik mix het graag met drugs'.
Het is zo walgelijk. - Ze zijn walgelijk.
Zeer walgelijk. - Die hele familie is walgelijk.
Ik weet het, ze zijn walgelijk en ik haat ze.
Wie was dat? Ze heeft haar handen niet gewassen.
Mijn God, Paul.
Kan je die Pitbull van een vrouw niet onder controle houden?
Elliot zei, dat Lynn zei...
dat toen mijn vader jou tegen kwam, je een stripper was...
en een cocaďne hoertje.
Is dat waar? - Echt?
Is het waar?
Schatje, dat is belachelijk.
Mam, beloof me dat het niet waar is? - Belachelijk.
Vuile leugenachtige hoer. - Wat?
Je vertelt je kinderen, dat ik een stripper was en een cocaďne hoertje?
Ben je gek? - Ik heb dat niet gezegd.
Lynn, heb je dat gezegd? - Nee, natuurlijk niet.
Elliot heeft me dat verteld. - Hij kan doodvallen, hij is een klootzak.
Wat een geweldige moeder ben je. Wat een geweldige moeder. Zo aardig.
Elliot heeft het Gilles de la Tourette syndroom en heeft geen controle over wat hij zegt.
Geloof je dat?
Je komt hier binnen walsen en probeert mijn familie uit elkaar te halen.
Ik probeer jouw familie uit elkaar te halen? Neem je mij in de maling?
Ik heb Dylan opgevoed. Ik heb hem niet verlaten.
Krijg de klere. Jij verdomde redneck.
Verdomme, laat haar los.
Heb je iemand gevonden die terugvecht?
Ik maak je af. - Ze is weg.
Tot ziens.
Wat is er gebeurd? - Lee, waar is Dylan?
Maak dat je wegkomt, jij vuile klootzak.
Je beledigde jezelf, mama. - Hou je mond. En krijg de kolere.
Wat heb ik gedaan? - Krijg de kolere.
Wat is er allemaal aan de hand? - Ze greep mij en...
ze wurgde me.
Wat? Wie? - Patty viel me aan, Lee
Echt waar? - Wat?
En die klootzak... - Dat klinkt vreemd, mama.
Die klootzak, heeft gedronken en drugs gebruikt.
Rustig aan.
Ik heb er een paar gedronken, ik was bang. Ik kreeg een paniekaanval.
Ga de auto in, ga in de auto. - Houd je bek dicht.
Ga de auto in. - Ze is boos.
Is ze boos, Ben? Bedankt dat je mij verteld dat ze boos is, Ben.
Want anders had ik dat niet geweten.
De deur is vergrendeld. - Dit kolere ding.
Lee, doe de deur open.
Waarom maken ze deze dingen niet wat makkelijker.
Het is 00h13 in de ochtend en ik ben live ter plaatse...
bij het huis van Joe en Doris Baker, in het hart van de stad 'Queen Anne'...
in Annapolis, Maryland.
Waar, een paar ogenblikken geleden, de duivelse kracht, genaamd de 'Helman familie'...
uiteindelijk, deze vreemde en vredige stad...
in een complete chaos verandert.
Met hun gevoelige en zelfvernietigende dochter, Alice Scissorhands...
en het hoogst ongepaste gedrag van de moeder van hun familie...
vragen sommige zich af...
hoe het verhaal morgen zal verder gaan.
Wacht even.
Een moment. Ik hoor iets.
Voorlopige rapporten, zeggen dat ongeacht de uitkomst...
Doris Baker is en zal woedend blijven.
De vraag die beantwoord moet worden, is...
zullen ze zich verenigen, voor slechts één dag.
Of zal de hel losbreken en deze familie in tweeén splitten, als een 'Marilyn blauwe krab'?
Dit is Elliot Helman, verslaggever ter plaatse, voor Fucker News.
Terug naar jou, Ben.
Wat is de naam van de thee die ik graag drink?
Welke thee? - Die ik drink.
Groene thee. - Nee, het is kamille.
Waarom vraag je het mij dan? - Ik vraag wat zijn naam is.
Surrender.
Ja, Surrender...
om te slapen.
Mijn God, Lee.
Waarom vraag je het niet gewoon?
Nee, ik doe dat licht nooit aan.
Mama, mag ik heel even met je praten? - Nee, Lynn, dat mag je niet.
Waarom heb je nooit geleerd wanneer je stil moet zijn?
Nou, ik wilde gewoon... - Ik weet wat je wilt.
We weten allemaal wat je wilt, Lynn.
Want je had nooit het fatsoen, het respect of de overweging...
om iets privč te houden.
Ik probeer de dingen alleeen maar te verbeteren.
Ja? Voor wie, Lynn? Voor mij?
Ik zit hier in het midden van de nacht en ik kan niet slapen.
Volledig uitgeput, maar kan niet gaan slapen.
Ga je voor mij dingen beter maken?
De dokter zei dat hij stabiel is. Ze kunnen niks meer voor hem doen.
Alleen het hem comfortabel maken.
Ik voel alsof ik dat mijn hele leven al gedaan heb.
Het hem comfortabel maken.
Ik was 17 jaar oud toen ik je vader ontmoette.
Hij was zo knap.
Zo groot en...
sterk...
en verlegen.
Ik mis hem.
Ik mis de man waarmee ik getrouwd ben.
Ik mis hem, wanneer hij hier is en wanneer hij er niet is.
Vanavond lag ik in bed en dacht: Wanneer is dit gebeurd?
Wanneer was hij weg?
Wanneer ben ik voor het eerst in slaap gevallen, in een leeg bed?
In een leeg huis?
Wat heb ik gedaan, dat ik dit verdien?
Wat heb ik ooit gedaan, dat zo slecht was?
En ik weet wat er gaat gebeuren. Ik weet het.
Elke keer als ik wakker word, voordat ik mijn ogen open doe, luister ik...
of hij nog ademt.
Ik weet niet wat ik moet doen.
Als ik wakker word en hij niet...
wanneer er alleen maar stilte is.
Alleen stilte.
Wat moet ik doen, Lynn?
Dus...
dat was het, Lynn.
Je hebt me.
Dat is waarvoor je hier naartoe kwam, of niet?
Ik was er niet klaar voor.
Ik ben er nog steeds niet klaar voor.
Dingen veranderen niet, mama.
Mensen veranderen niet.
Ze doen er niet toe.
Jij wel, Alice.
En je kan ze je niet laten vertellen...
wie je bent, of wat je kan doen.
Want, als je dat wel doet, dan hebben ze gewonnen.
Ik ben niet zoals jij, mama. Dat ben ik niet.
Ik kan niet alles negeren. - Doe het niet, Alice.
Geef ze niet de controle, over wat je voelt van jezelf.
Ik kan er niks aan doen.
Ik kan dat niet. - Je bent je eigen persoonlijkheid.
En je bent sterk. Je bent zo verdomd sterk, Alice.
En als we gewoon met ons twee waren...
en we niemand aan onze kant hadden...
keek ik naar jou.
Ik keek altijd naar jou.
Als jullie dames het niet erg vinden, wil ik graag zeggen...
hoe ongelooflijk mooi jullie er vandaag uit zien.
Gewoon enorm mooi, weet je? Verbazend, geweldig.
Weet je, Elliot, ik zou het waarderen, als je de komende 24 uur niet meer praat.
Waarom?
Omdat mama je heeft betrapt op drugsgebruik...
en dat het jouw schuld is dat Penny doordraaide. - Ja, dat is waar.
Maar ik dacht dat we misschien verder konden gaan. Als een gezin.
Ik heb er geen energie meer voor, om door te gaan, als een gezin.
Verdomme. - Verdomme, hij heeft gelijk.
Wat? Zijn jullie het eens?
Wat is er, Pa? Ben je nooit dronken of stoned geweest, op mijn leeftijd?
Niet met dezelfde frequentie of enthousiasme, zoals jij het nu doet.
En jij mam? Heb je nooit iets van drugs geprobeerd, in de jaren 70.
Doe me een plezier.
Ga je gang. Word high. Neem een overdosis. Verpest je leven.
Want, ik geef het op.
Echt waar? Dat is geweldig. - Laten we er nu niet over praten.
Kom op. - Mag ik? Want dat zou geweldig zijn. Wat?
Waarom, moet je zo'n ongelooflijke klootzak zijn.
Waar ben je zo boos om? Om je kindermeisjes jurk?
Zie je wel?
Je bent zo onvolwassen. Wanneer ga je volwassen worden?
Je weet wel, in de buurt van het einde.
Ik pis in mijn broek.
Dus, toen zag hij een verkeersbord, met een trompet met een rood kruis erop...
en, hij zegt tegen me...
'Pa, waarom mag je hier niet de trompet spelen'?
En ik zei: 'Dylan, het betekent dat je hier niet met de toeter van de auto mag toeteren'.
Ik wil graag toosten op Dylan en zijn mooie bruid, Heather.
Ik weet dat ze een lang en prachtig leven samen krijgen.
Ook wil ik graag Patty bedanken, mijn lieve bruid...
voor het maken van de receptie, de tent en deze mooie slide show...
die onze familie goed vastgelegd heeft.
En tot slot, voor ik ga zitten, wil ik Alice bedanken...
voor het terugkomen op deze vreugdevolle gelegenheid.
Het betekent veel voor haar broer.
En het betekent veel voor het hele gezin. Dank je wel, Alice.
Ik heb altijd van Marilyn Monroe gehouden, blijkbaar.
Dus ik zei: 'Als jij gaat slaan, onthou dan...
ik ben Marilyn Monroe en jij bent Joe DiMaggio.
Dus, kijk naar mij...
en ik zal je een kusje toeblazen.
En je slaat de bal uit het park'.
En weten jullie wat er gebeurde? Hij deed het.
Laten we zeggen, meestal.
Maar heb je vandaag gemerkt...
dat toen je aan de beurt was...
ik je een kusje toeblies.
Hoe dan ook, ik hou van je, Dylan.
En ik ben heel blij dat je met Heather een home-run gemaakt hebt.
En ik weet diep in mijn hart...
dat jullie voor elkaar gemaakt zijn.
Ik hou van je.
Dank je.
Wil je naar voren komen, en...
een verhaaltje willen vertellen van toen Dylan nog klein was?
Kom op, laten we haar een beetje stimuleren.
Ik ben de moeder van Dylan, Lynn.
En, ik ben niet zo goed in dit soort dingen.
Ik heb nu niet echt een verhaal te vertellen.
Ik had niet verwacht dat ik zou spreken.
Dus, ik denk dat...
ik denk, dat ik alleen wil zeggen dat ik dankbaar ben...
om, op dit moment aanwezig te zijn, in je leven.
En hoe blij ik ben voor jullie allebei. Dat ben ik.
En het spijt me dat ik niet veel grappige verhalen heb, van toen je een klein jongetje was.
Ik weet alleen dat ik...
ik weet dat ik zoveel van je hou.
Ik hou zoveel van je, Dylan.
Je bent zo'n geweldige man geworden.
En als ik nu naar je kijk, ben ik zo trots op je.
Ik ben zo trots op de man die je bent geworden.
Dat is het.
Weet je, er is nooit meer een band aanwezig bij gebeurtenissen als deze.
We hadden een fantastische band.
Weet je, Ben, ik denk dat mijn jongste dochter een oogje op je heeft.
Alice, denk je dat jij en ik misschien even samen kunnen praten, gewoon...
Liever niet, Paul.
Heel even maar, ik... - Nee.
Het duurt niet lang. - Paul, nee.
Oké, ik begrijp het.
Net als toen je een klein meisje was.
Bericht ontvangen. Oké.
Lee, het was leuk je weer te zien.
Man, dat was het gemeenste wat ik ooit gezien heb.
Mama, kan ik je even spreken? - Excuseer mij.
Mam, heb je mij helemaal niks te zeggen?
Wat wil je dat ik zeg?
Ik wil weten, waarom je niet aan mijn kant staat?
Jij bent mijn moeder.
Waarom heb je mij niet geholpen om te vechten voor mijn kinderen?
Waarom kon je mij niet helpen te vechten voor Dylan?
Mijn God, Lynn, het is Dylan zijn bruiloft. Kan je het niet met rust laten?
Hebben jullie Elliot gezien? Omdat niemand weet waar hij heen is.
Hoe gaat het, opa? - Ik maak het goed.
Maar ik moet even wat veldwerk gaan doen.
Ja, ik begrijp het. Dat zijn een paar lekkere bruidsmeisjes.
Als je dat bedoelt.
Dat is niet waar ik het over heb.
We moeten voorzichtig zijn met wat we doen. Het is hier donker.
Dus Houston heeft niets te verliezen.
En hij maakt het uit met zijn verloofde.
Lee, ik weet niet wat ik moet doen.
Het is al heel erg laat en ik weet niet waar Elliot is.
En dat beangstigd me. - Nou, waar kan hij zijn?
Zijn naam is Elliot Helman, is ongeveer 1,80 m...
Oké, we kunnen gaan.
Hé, Tante Lynn? - Wat?
Ik weet niet of het Elliot was die ik zag, maar ik denk dat ik hem zag op een binnenband.
Binnenband?
Ja, op de Chesapeake baai.
Wat? - Is dit de havenmeester?
Ik denk dat mijn vrouw haar neefje op de baai drijft.
Ik denk dat hij op een binnenband zit.
Ze sturen een reddingshelikopter.
Wat is dat in godsnaam?